In 1900 telde Thailand nog 100.000 wilde olifanten. De Thai werken en leven al eeuwen lang samen met deze koninklijke dieren. Tegenwoordig leven er nog maar 550 wilde olifanten in beschermde natuurparken. Thailand kent geen wet voor particulieren die het hen verbiedt om olifanten te houden.
Door de opkomst van het massatoerisme worden olifanten steeds vaker van het land gehaald voor ritjes, olifantenshows en bedelrondes door de grote steden. Wilde olifanten worden en werden gevangen en getraind voor deze toeristenattracties. Deze trainingen bestaan uit martelingen met vastgeketende poten, stokslagen met haken, bloedige wonden en ingestoken ogen (de Thai gelooft dat de mannelijke hormonen achter het rechter oog zitten. Door deze in te steken denken ze dat de olifant minder wild wordt).
De olifant is een intelligent dier en ondergaat deze martelingen vol stress. De training wordt pas beëindigt als het dier mentaal gebroken is en zich geheel in dienst van de mahout stelt. Een groot deel van deze grote beesten overleeft deze training niet.
Toeristen houden dit alles onbewust in stand door het bijwonen van ‘elephantshows’ waar babyolifantjes middels prikken van een haak hun slurf heen en weer bewegen, door ritjes op de rug van een olifant te maken waarbij hij door middel van klappen op het hoofd de toerist vervoert en door het bedelen in de straten van onder meer Bangkok en Chiangmai voor een banaan terwijl dit nooit genoeg voedsel is voor een normale olifant.
Steeds meer organisaties en particulieren trekken zich het lot aan van deze met uitsterven bedreigde en mishandelde beesten door deze gruweldaden openbaar te maken en de exploitatie van olifanten te boycotten. Een voorbeeld hiervan is het Elephant Nature Park waar de redactie van Aziatische Tijger enkele foto’s van ontving gemaakt door Bram Dijkstra die er als vrijwilliger heeft gewerkt.
