Door Inge Jansen.

Onlangs fietste ik met de Nederlandse M. en G. door Beijing en vertelde M. mij dat ze de dag ervoor een wat onfortuinlijke dag hadden gehad. Ze waren namelijk op het Plein van de Hemelse Vrede aan de praat geraakt met op het eerste gezicht twee heel aardige meisjes, studenten die goed Engels spraken. Ik keek M. zijdelings aan en zei: “Oh, en toen vroegen ze zeker of jullie mee gingen om thee te drinken…?”.

Inderdaad, ze waren mee gegaan naar een theehuis, wilden eigenlijk niet eens thee maar hadden liever een biertje en kregen toen toch een pot thee opgedrongen. De rekening? 180 euro! M. en G. zagen geen andere mogelijkheid dan het bedrag maar te betalen en daarmee waren ze in de val gelopen van wat ik in de loop der tijd “de theehuis-truc” ben gaan noemen.

Hoe werkt de theehuis-truc nu precies?

Je loopt nietsvermoedend over bijvoorbeeld het Plein van de Hemelse Vrede of op een andere plek waar veel toeristen zijn. Plotseling duikt er een vriendelijk stel voor je op. Dat kunnen een jongen en een meisje, twee jongens of twee meisjes zijn. Soms wordt je aangesproken door slechts één persoon. Ze spreken redelijk goed Engels en jullie hebben het over koetjes en kalfjes, over waar je vandaan komt, wat voor werk je doet enz. Waarschijnlijk zullen zij je vertellen dat ze studeren. Na een tijdje – als het een beetje ‘klikt’ – stellen ze voor samen ergens thee te gaan drinken. “Leuk”, denk jij, “theedrinken, daar kan niks mis mee zijn”. Je wordt vervolgens meegenomen naar een gezellig theehuis, er lijkt niks aan de hand. Het stel bestelt thee, en jullie praten nog wat verder.

Maar dan komt de tijd om de rekening te betalen. Wat blijkt? De thee is belachelijk duur! Hierbij moet je bedenken dat theedrinken in China vaak niet goedkoop is. De prijs van goede thee is vergelijkbaar met die van goede wijn. Maar de prijs die je nu voor de thee moet betalen is extravagant.

Als je protesteert, krijg je de thee-menukaart te zien, met bij de door jou bestelde thee precies de prijs die je moet betalen. Tien tegen één dat het de allerduurste thee op de menukaart is. Niet betalen is geen optie, er zal gedreigd worden met de politie. Er zit niks anders op dan je portemonnee te trekken.

En het vriendelijke stel? Die zijn toevallig vlák voor de rekening weggegaan… op zoek naar nieuwe slachtoffers voor de theehuis-truc. M. en G. zijn er dus in getuind. En met hen elke dag vele andere toeristen. Niet alleen in Beijing maar ook in Shanghai is het een veelgebruikte manier om nietsvermoedende toeristen op een bijzonder achterbakse wijze geld uit de zak te kloppen.

M. heeft gelukkig nog wel de zoete smaak van wraak kunnen proeven. Tijdens onze fietstocht kwamen we namelijk precies langs ‘hun’ theehuis en we zagen nog net hoe twee vriendelijke Chinese meisjes met een lange welwillende buitenlander het theehuis binnen gingen. M. stapte van haar fiets, liep vastberaden het theehuis in en plukte de jongen van zijn stoel nog voor hij ook maar thee had kunnen bestellen. Zij legde de situatie uit en de jongen verliet dankbaar het theehuis, de twee meisjes verbouwereerd en de theehuisbazin woedend achterlatend.

www.mingbai.nl