Achter de eeuwige glimlach

Elisabeth Riphagen OmslagDeEeuwigeGlimlach
Uitgeverij: Conserve
240 pagina’s
€ 18.99
ISBN: 9789054293644

In Achter de Eeuwige Glimlach beschrijft de auteur in honderd portretten van gewone Indonesiërs die klem zitten door de enorme coruptie, dommigheid van overheidsfunctionarissen, onwil, inhaligheid, armoede of onverschilligheid van de have’s naar de have nots. Iets wat hen elke dag weer dwarsboomt en het dagelijks bestaan er niet gemakkelijk op maakt. Heel goed en warm beschreven en echt een boek waar je zo lang mogelijk voor blijft zitten, want je wilt het allemaal liefst in een keer uitlezen.

De vlot geschreven korte verhalen laten de binnenkant zien van de Indonesische cultuur, godsdienst en samenleving. Elisabeth Riphagen, in 1947 geboren in Bodegraven, is theologe en getuige dit boek een goede verhalenverteller. Samen met haar man woonde en werkte ze in de jaren zeventig in Indonesië. Sinds 1999 gaat ze elk jaar enkele maanden terug om daar onderwijsinstellingen en sociale projecten in vaak afgelegen en arme gebieden te ondersteunen. Ze weet door haar onbevangen en onbevooroordeelde houding mensen aan het praten te krijgen en krijgt een kijkje te zien in hun diepste zielenroerselen.

Herkenbaar voor mij is het verhaal in Flores, waar ze vrouwen ontmoet die langs de weg aan de zee blauwe stenen verzamelen. Een bijzonder kleur, verkregen door vulkaniche activiteit en nergens in de wereld te vinden. Ze worden verzameld, schoon gemaakt en opgehaald door tussenhandelaren. Die arbeidsters krijgen natuurlijk veel te weinig betaald. De stenen worden over de hele wereld verhandeld en verkocht. Drie jaar geleden heb ik zelf met die dames gepraat tijdens een persreis naar Bali, Flores en Lombok

Riphagen wil weten wat haar gesprekspartners bezighoudt, hoe hun leven eruit ziet, wat hen gelukkig maakt of juist ongelukkig en wat religie voor hen betekent. Zo nu en dan wordt je gegrepen door de uitzichtloosheid waarin mensen verkeren of de manier waarop iemand met de andere omgaat. Je zou die persoon zo het boek uit willen trekken.

Haar gesprekken hebben honderden verhalen opgeleverd. Over trouw en liefde, de strijd om het dagelijkse bestaan en de blijkbaar onuitroeibare corruptie waar iedereen mee te maken heeft. Uit die levensverhalen moest ze een keuze maken. En dat is prima gelukt.

Ik zou zeggen. Kopen dit boek. En, wanneer komt deel twee?

Bert Vos

 

Share and Enjoy:
  • Print
  • email
  • Google Bookmarks
  • Facebook
  • Twitter
  • Hyves
  • LinkedIn
  • NuJIJ
  • eKudos
  • MySpace
  • del.icio.us
 

Nieuwste verhalen in categorie Recensies

 

17 reacties

  • Anne de Waard

    Liefde draait niet om hoe vaak je ‘ik hou van je’ tegen een ander zegt. Het draait om of je die woorden naleeft.

    Elisabeth Riphagen is zo iemand. Als mens leeft ze die woorden. Ze doet dit onder andere door (al jaren) in Indonesië te werken en daar met mensen uit alle bevolkingslagen in de ontmoeting te gaan staan. Ook durft ze diepe levensgesprekken aan te gaan met een ieder die ze tegenkomt en heeft ze vervolgens opgeschreven.

    Elisabeth heeft de gave om de ontroerende, eerlijke en soms rauwe verhalen van deze mensen zó raak en treffend over te brengen, dat het even is alsof ze zich levend voor jouw ogen afspelen.
    ‘Achter de eeuwige glimlach’ is een zeldzaam boek waaruit het vertrouwen spreekt door de inhoud deze honderd verhalen. Door ze te mogen delen met ons, van hart tot hart.

  • Zelfs als je nog nooit in Indonesië bent geweest, herken je de ontmoetingen. Achter de eeuwige glimlach is een prachtig boek met ontroerende, grappige, onthutsende verhalen over ontmoetingen van de schrijfster met ‘de gewone Indonesiërs’. Al lezende besef je dat dit geen gewone Indonesiërs zijn, maar allemaal bijzondere mensen.
    En de bijzondere schrijfstijl maakt dat je niet zomaar leest over de gebeurtenissen, je ervaart ze! Het is alsof je onzichtbaar aanwezig bent bij de beschreven ontmoetingen. De situaties zijn echt, de gesprekken zijn echt, en taal die wordt gesproken is echt.
    Het eerste verhaal dwingt je als vanzelf naar het tweede, het derde….. Je kunt het in één keer uitlezen, maar nog beter is om jezelf elke avond te verwennen met twee of drie verhalen.

  • Douwe van der Heide

    Dit boek geeft een inkijk in de Indonesische ziel. De mensen hebben de schrijfster, Elisabeth Riphagen in vertrouwen genomen en hun innerlijk aan haar bloot gegeven. Het zijn indringende, ontroerende, schokkende en humoristische verhalen die je vertellen hoe de mensen in de Indonesische samenleving leven en overleven. Vrouwen, mannen en kinderen vertellen hun verhaal. De gave van de schrijfster is, dat ze het vertrouwen van de mensen heeft gewonnen en dat zij deze ontmoetingen beschrijft met een heel betrokken en warme houding. Je staat als lezer direct naast de mensen. Het zijn 100 korte verhalen, zodat je elke dag een of meerdere verhalen kunt lezen of kunt voorlezen. Je gaat als lezer, door haar bril op een andere manier naar de Indonesische samenleving kijken.

  • Een prachtig, waardevol boek. Eerlijk en ontroerend. Elisabeth Riphagen verstaat de kunst van het luisteren. Hierdoor voelen de mensen, met wie zij in gesprek gaat, oprechte belangstelling; ze zijn opgemerkt en worden gehoord. Ik moest bij zoveel verhalen denken: wat zal die persoon opgeknapt zijn van een ontmoeting met Elisabeth. Hij/zij wist zich op waarde geschat. En wat komt de lezer veel te weten over wat er speelt in dit prachtige land. Bijzonder aanbevolen!

  • raatgeverwouter@gmail.com

    In de westerse wereld zijn we met z’n allen nogal verwend en gewend geraakt aan vermaak. Vermaak, dat wanneer je het nader beschouwt, weinig toevoegt aan deze wereld. Behalve dan misschien een tijdelijk gevoel van geluk of tevredenheid, door het sussen van een gevoel van ongemak. Deze wereld heeft behoefte aan boeken, films en kunst die onze ervaring verrijkt en ons bewust maakt van wat er nodig is om in beweging te komen om een betere wereld te creeren.

    Dit boek doet dit.

    Het nodigt uit om zeer bescheiden te worden en te voelen hoe weinig er voor nodig is om een gelukkig en bevredigend leven te leiden dat waardevol is voor jezelf en anderen.
    De verhalen in dit boek hebben mij geinspireerd om weer opnieuw mijn eigen waarden in dit leven te onderzoeken en te her – (r)ijken.

    Weet dat de opbrengsten van dit boek naar de goede doelen gaan die Elisabeth Riphagen nastreeft.

    Pluspunten:
    Goede verhaallijn, Meeslepend verhaal, Grappig, Inspirerend, diep

  • Mirjam Mellema-Jongsma

    Dit boek is een ontroerende ontmoeting met de levens van mensen in Indonesië waar je anders nooit een blik achter zou kunnen werpen. Het zijn verhalen die zo diep gaan, omdat Elisabeth zo ’n open houding heeft naar de mensen toe, ze daardoor als het ware vanzelf over hun gevoelens en emoties durven gaan spreken. Hun hele houding is: “blijven glimlachen” om niet te hoeven huilen.
    Daarom is dit boek zeer de moeite waard en een aanrader voor iedereen.

  • Broer Pajo

    “Achter de eeuwige glimlach” is voor mij een feest van herkenning en herinnering aan de grote reis die we hebben gemaakt door Sulawesi. Van haar ontmoetingen met mensen vertelt Elisabeth Riphagen op zo’n open manier dat je een stille getuige wordt.
    Van harte aanbevolen.

  • gisbert

    Het boek van mevrouw Riphagen doet naar meer verlangen. Ik had het boek uit en wilde nog wel 1000 verhalen lezen! Ik hoop dat er snel weer een boek uit komt. Het is net of je zelf bij de verhalen betrokken bent, en soms lijkt het net even of je geur van Indonesië ruikt en de mensen zelf ontmoet. Zeer aanbevolen boek, zelfs mijn kinderen luisteren met mond open erna.

  • Nynke Kessenich

    De verhalen van Elisabeth Riphagen raken direct je hart en laten je ziel glanzen. Ze inspireren tot een goed mens- zijn. Haar liefde, wijsheid en betrokkenheid tijdens ontmoetingen met de ander in Indonesie maar ook hier in Nederland doorbreekt het grauwe, harde, eenzame leven
    waarin velen gevangen zitten. Daarnaast geven de verhalen een realistisch beeld van de Indonesische cultuur hetgeen zij treffend en levendig beschrijft. Kortom het boek is een aanrader en zal je leven verrijken.

  • Ige

    Schitterend boek met verhalen over echte ontmoetingen van mens tot mens. Op een zo warme manier beschreven! Een echte aanrader!

  • Teuntje

    Een schitterend boek. Ik heb het met veel plezier gelezen! Ik ben zelf nooit lichamelijk in Indonesie geweest, maar door dit boek geestelijk wel.
    Een echte aanrader, ik hoop dat Elisabeth nog meer boeken gaat schrijven!

  • Joop Tielman

    Een meeslepend boek over het alledaagse van de Indonesiër, zonder belerend te zijn en oplossingen aan te bieden.

  • Jeannette

    Elisabeth Riphagen heeft in haar verhalen de mensen laten spreken en zij bekijkt die mensen vanuit haar hart met veel liefde en vanuit die liefde schrijft ze. Het maakt je warm. Daarbij leer je iets van het – voor ons amper voor te stellen- dagelijkse leven van veel mensen ,levend in Indonesië. Als veel meer mensen een sprankje van deze liefde zouden kunnen oppikken en dat in hun leven gestalte zouden geven, zou de wereld er al zo veel mooier uitzien. Lezen dus!

  • Christy Jongerius

    Een prachtig boek doordat je door alle verhalen heen kunt ervaren wat er in de mensen omgaat die Elisabeth Riphagen ontmoet. Hierin staat Elisabeth Riphagen heel dicht naast ze en verwondert zich. Daarnaast is door de goede beschrijving heel voelbaar hoe het voelt om in Indonesie te zijn.

  • Hedda Klomp

    Een prachtig boek dat je kijk op en beleving van leven, ontmoeting en mens-zijn verandert.

  • Elise

    Wat een geweldig boek! En wat een goede schrijfster! Trots op mijn lieve oma!!

  • Arie

    Een prachtig boek! In alle verhalen proef je hoe Elisabeth echt geïnteresseerd is in de ander en de ander en diens leven aanvaardt in wie hij of zij is. Ik zie voor me wat ik in andere verbanden van Elisabeth mocht meemaken: hoe ontmoetingen kunnen ontstaan die echt goed doen, hoe mensen ontdooien en Elisabeth in vertrouwen nemen. Je doet aan dit boek oog op voor het bijzondere van de ander, je verwondert je over de Indonesische mens en zijn cultuur.

 
 
 
 

Nieuws