Oranje Hotel Surabaya in oude glorie hersteld

IndonesieSurabayaHotelOranje1938

Als ik in Surabaya ben, maak ik steevast een wandeling over de Tunjungan, de belangrijkste vooroorlogse winkelstraat. De straat heeft die vroegere status allang verloren, maar telt nog altijd een aantal schitterende gebouwen uit de koloniale tijd. De meeste zijn door afschuwelijke naoorlogse gevels aan het zicht onttrokken en verkeren in deplorabele staat. Slechts enkele zijn de afgelopen decennia gerestaureerd, zoals hotel Majapahit, het vroegere Oranje Hotel. Na afloop van de wandeling drink ik een kop koffie in dit gerenommeerde hotel. Ik heb er ook een paar keer gelogeerd, maar sinds het in zijn vooroorlogse luister is hersteld, is het voor mij te prijzig geworden.

Door Huub de Jonge

Het in 1911 geopende hotel werd gebouwd in opdracht van Lucas Martin Sarkies (1876-1941). De ouders van Lucas, Iraanse Armeniërs, vestigden zich in 1887 in het nabij Malang gelegen Batu, waar ze een villa als hotel exploiteerden. In 1900 trok het gezin naar Surabaya, waar Lucas’ vader een winkel en eenvoudig hotel opende. Lucas was een neef van de vier beroemde Sarkies Brothers, die aan het einde van de 19e eeuw verscheidene hotels in Britse koloniën in Azië oprichtten, waaronder het Eastern & Oriental Hotel (1885) in Penang, het Raffles Hotel in Singapore (1887) en het Strand Hotel in Rangoon (1901). Al deze hotels worden tegenwoordig, net als het Oranje hotel, als historische monumenten gezien.

Oriëntaalse stijl
Het Oranje hotel was een ontwerp van de Engelse architect Alfred Bidwell, die van 1897 tot 1911 werkte voor het nog steeds bestaande architectenbureau Swam &Maclaren in Singapore. Hij ontwierp onder andere het Raffles Hotel, Stamford House en Victoria Memorial Hall in Singapore. Het Oranje hotel had aanvankelijk een sprookjesachtig uiterlijk. Het gebouw, opgetrokken in een mengeling van Oriëntaalse en Brits koloniale stijl, was opvallend geornamenteerd, en telde prachtige tegelvloeren en talrijke glas-in-loodramen. Het hotel trok zoveel gasten, uit binnen- en buitenland, dat het al in de jaren twintig werd vergroot. In het midden van de jaren dertig werd voor het oude hoofdgebouw, dat tot balzaal werd verbouwd, een nieuwe lobby geplaatst in de nieuwe-zakelijkheid-stijl door de Indische architect Wolff Schoemaker.

IndonesieSurabayaHotelOranje2Bezetting
Tijdens de Japanse bezetting werd de naam van het hotel gewijzigd in Hotel Yamato, een naam die weer werd veranderd in Hotel Merdeka na het vlagincident dat op 19 september 1945 in het hotel plaatsvond. Op die dag, een maand na het uitroepen van de Indonesische onafhankelijk, hesen een aantal uit de kampen bevrijdde jonge Nederlanders de Nederlandse driekleur op het dak van het hotel, tot grote woede van met name jonge Indonesiërs die getuige waren van deze provocatie. Een aantal van hen slaagde erin de vlaggenmast te bereiken en de blauwe baan van de vlag af te scheuren, waarna de rood-witte Indonesische vlag bleef wapperen. Het incident vormde de aanleiding tot ernstige ongeregeldheden in Surabaya. Een inscriptie aan de buitenmuur herinnert aan deze historische gebeurtenis, “die de revolutionaire geestdrift aanwakkerde”.

Onafhankelijkheidsstrijd
In 1946 kwam het hotel weer in handen van de familie Sarkies, die het naar de stichter Lukas Martin Sarkies, LMS Hotel, noemde. In het naoorlogse Indonesië was er evenwel weinig te verdienen in de horeca. De economie zat in het slop en de klanten bleven weg. Het hotel was ook uitgewoond. Tijdens de oorlog en onafhankelijkheidsstrijd hadden allerlei instanties er kantoor gehouden. In 1969 zag de familie zich gedwongen het hotel te verkopen aan een vennootschap, die het Hotel Majapahit doopte, naar een oud Oost-Javaans hindoe-boeddhistisch rijk.

IndonesieSurabayaHotelOranje2014

Kwijnend bestaan
Toen ik het hotel in 1976 voor het eerst bezocht, leidde het nog steeds een kwijnend bestaan. Het was een tweederangs hotel geworden, waar handelsreizigers logeerden en plaatselijke sportverenigingen hun bestuursvergaderingen hielden. De eetzaal leek op de sombere wachtkamer van een Hollands treinstation. Het enige dat aan de vroegere glorie herinnerde, waren de, veelal beschadigde, glas-in-loodramen, de koperen lampen die in de overdekte galerijen hingen, en het van het vignet OH voorziene serviesgoed.

Begin jaren negentig werd het hotel overgenomen door twee business conglomeraten, waaronder de Mandarin Oriental Group, die het hotel in drie jaar tijd in de oude staat lieten herstellen. Het aantal binnenlandse en buitenlandse toeristen naar Indonesië was zo sterk gestegen, dat ze een restauratie (kosten 35 miljoen dollar) aandurfden. In 2006 kwam het hotel in handen van een ander zakenimperium, de CCM Group, die het als een van zijn mooiste trofeeën beschouwt en erin geslaagd is het tot een van de topattracties van Surabaya te maken.

Colonial Experience
Ik heb Majapahit inmiddels al weer een paar keer bezocht. Het resultaat van de verbouwing mag er zijn. Het hotel ziet er weer uit als in de jaren dertig van de vorige eeuw. Geen detail is aan de aandacht van de restaurateurs ontsnapt. Ook de inrichting en bediening herinneren aan vroeger. Een bezoek aan het hotel roept nostalgische gevoelens op. Gasten zitten niet alleen in een goed hotel, ze wanen zich ook enkele dagen in een andere tijd en laven zich aan de luxe die beroemde gasten als Joseph Conrad en Charlie Chaplin hier genoten. Logeren in het Hotel Majapahit is een colonial experience geworden. Het wordt tijd dat het weer de naam Oranje Hotel krijgt.

Verschijnt binnenkort in EastDownunder. Kijk op www.eastmagazine.nl

Share and Enjoy:
  • Print
  • email
  • Google Bookmarks
  • Facebook
  • Twitter
  • Hyves
  • LinkedIn
  • NuJIJ
  • eKudos
  • MySpace
  • del.icio.us
 

Nieuwste verhalen in categorie Reisverhalen

 

1 reactie

  • Paul Bremer

    Beste Huub,
    Leuk artikel over het inderdaad majestueuze Majapahit Hotel met zijn roemruchte verleden. Ik heb er een paar maanden geleden nog gelogeerd en het is inderdaad een feest daar te logeren. De kamers zijn zo groot, het zijn ware studio’s en het ziet er allemaal piekfijn uit. Veel Nederlanders die daar logeren. Ik snap wel dat je het weer de oude naam Oranje Hotel gunt maar gezien alle gevoeligheden vanwege het Nederlandse koloniale verleden vind ik het ook wel terecht dat ze het nu vernoemd hebben naar het voormalige glorieuze Majapahit rijk waar de Javanen terecht trots op mogen zijn..

 
 
 
 

Nieuws