‘Cultuurbehoud China groot probleem’

Aan duidelijke standpunten geen gebrek. De Chinese lerares Engels Amber* werd tijdens haar studententijd geselecteerd om lid te worden van de Chinese Communistische Partij, maar weigerde toe te treden. Ze vindt dat in China veel cultureel erfgoed wordt vermorzeld en het land erg slecht omgaat met het milieu. En Taiwan moet vooral onafhankelijk blijven. “Ik houd van China, maar niet van de Chinese regering.”

OB-WX987_MASTER_G_20130403203406

Door Guido van Oss

Amber (27) durft kritisch te zijn over China, het land waar ze van houdt, maar waaraan nog veel moet veranderen. Ik ontmoet haar terwijl ze een reis maakt in Yunnan naar het toeristenstadje Dali. Ze gaat hier niet naar toe voor ‘sightseeing’ maar om te leren over het maken van traditionele kledij. Ze volgt over dit onderwerp een cursus van een maandje. In deze training leren ze niet alleen technische vaardigheden, ze moeten ook allerlei mensen interviewen: westerse en Chinese toeristen, mensen van de minderheden die de traditionele klederdracht nog dragen, en deskundigen op het gebied van mode en kleding.

Laat Taiwan vooral onafhankelijk blijven
Amber: “De oude cultuur van China houdt me bezig. Ik ben opgegroeid in de provincie Fuzhou, tegenover Taiwan. Daar in Taiwan is veel van de oorspronkelijke Chinese cultuur bewaard gebleven.” Communisten en nationalisten hebben elkaar tot 1949 bevochten, de nationalisten verloren en zijn naar Taiwan gevlucht. Zij koesterden de Chinese cultuur en hebben die proberen te behouden. “De communisten hebben de traditionele cultuur op het vasteland lange tijd juist zo veel mogelijk uitgeroeid, ook op dit moment wordt er helaas nog steeds veel van ons cultureel erfgoed vernietigd.”

De Chinese regering ziet Taiwan als een afvallige provincie die op termijn weer onderdeel moet gaan uitmaken van het grote China. Amber: “Dat zie ik anders: Taiwan is prachtig, laten we blij zijn dat daar nog veel van onze Chinese tradities bewaard zijn gebleven. We moeten het juist zo veel mogelijk sparen voor Chinese inmenging, omdat tot nu toe duidelijk is dat China er nauwelijks in slaagt haar eigen cultuur goed te behouden.”

Taiwan-101

Vervuiling en cultuurafbraak
Veel Chinese steden zijn in de ogen van Amber een eenheidsworst en erg vervuild. “Er wordt alsmaar doorgebouwd en veel oude, interessante cultuurhistorie verdwijnt door alle vernieuwingsdrift.” In Hongkong zie je volgens Amber wat de Chinese invloed met zo’n stad doet: de eigenheid van deze stad raakt op de achtergrond en de Chinese regering wil de stad bovendien ook nog eens politiek volledig onder haar invloed krijgen.

China moet in de ogen van Amber eerst maar eens het eigen land op orde zien te krijgen. “Milieuvervuiling vormt een groot en bekend probleem, maar er zijn nog veel meer andere grote problemen. De voedselveiligheid bijvoorbeeld. Neem alleen al de schandalen met melkpoeder waardoor jonge moeders angst hebben dat het babyvoedsel niet veilig is. Wanneer producten in China gemaakt zijn, is dat vaak bepaald geen garantie voor kwaliteit. Men is er wel mee bezig om de kwaliteit te verbeteren maar dit staat nog in de kinderschoenen.” Veel Chinezen hebben dan ook meer vertrouwen in producten uit andere landen, zowel uit het Westen als ‘zelfs’ uit Japan.

Geselecteerd als partijlid
In haar studententijd werd Amber geselecteerd om lid te worden van de Chinese Communistische Partij (CCP). “De leraar Engels had me daarvoor geselecteerd. Het geldt als een eer als je wordt gevraagd partijlid te worden. Vooral excellente studenten worden ervoor gevraagd. De studenten weten zelf vaak niet wat het inhoudt, maar de leraren en ouders drukken je op het hart dat het goed is om partijlid te worden. Ik heb geprobeerd de trainingen ervoor te volgen, maar ik vond het erg saai. Je moet bovendien allerlei artikelen schrijven.”

In die artikelen moet je volgens Amber beschrijven hoe graag je lid wil zijn van de CCP: “Je moet je politieke ideeën opschrijven en beschrijven hoe goed de Partij het volk dient, dat je de communistische theorie bewondert en ook moet je de theorieën van het Marxisme en Leninisme onderschrijven. Ik knapte erop af, vooral ook omdat het een grote nepvertoning is, de meeste aspirant-leden kopiëren de artikelen die ze moeten schrijven van het internet. Ik vind bovendien dat ik mijn geest dan laat beïnvloeden en bepalen door dit soort theorieën. ”

2011-06-20T085621Z_01_PEK04_RTRMDNP_3_CHINA

Woedende leraar Engels
Dat afhaken werd uiteraard niet gewaardeerd door de omgeving van Amber. “Mijn docent Engels was woedend op mij. Het partijlidmaatschap zou mij veel voordelen hebben gegeven, bijvoorbeeld kom je makkelijker aan een goede baan. Nadat ik weigerde om de training verder te volgen, waren mijn kansen verkeken om binnen de studentenunie op de faculteit Engels actief te zijn. Daar kun je bijvoorbeeld actief zijn op het gebied van sport of propaganda. Ik vond het niet zo erg, want ik kon actief worden op een andere afdeling binnen de universiteit. Daar wisten ze niets van wat er zich op de faculteit Engels had afgespeeld. Ik heb mij daar bekwaamd als schrijver van artikelen en deed er veel interviewervaring op.”

4 juni 1989
Amber: “Mijn vriend van de Universiteit van Peking vertelde me het hele verhaal van over 4 juni 1989, de bloedige beëindiging van de studentendemonstraties op het Plein van de Hemelse Vrede in de hoofdstad. Alle foto’s erover komen van facebook. Het is verboden om hierover te praten, dus kennen de meeste jongeren die verhalen niet. De CCP durft ​​1989 niet onder ogen te zien, net als de Japanse overheid niet naar de Tweede Wereldoorlog durft te kijken. Binnen China kun je alleen in Hongkong een museum over wat er op 4 juni gebeurde opzetten. Ook Chinezen kunnen dit nu bezoeken. De herdenking van wat er op die dag is gebeurd is erg belangrijk. We moeten ons valse verleden onder ogen zien om te zorgen dat we niet dezelfde oude rampzalige weg weer gaan volgen en om sterker te zijn in de toekomst. Maar het is voor de CCP onmogelijk om fouten te bekennen. Ze zien zichzelf als onfeilbaar en willen niet veranderen. Zij raadplegen er overigens wel eens Chinese deskundigen en ook burgers over of ze hun standpunt moeten herzien, maar de uiteindelijke beslissing wordt genomen door de leider van het land. Daar zijn we aan gewend. Hoewel we niet genoeg democratie kennen is ons leven relatief rustig, en dat vinden de meeste Chinezen erg belangrijk.”

BN-IZ841_zunyi_G_20150619074844

Slim op een verkeerde manier
Amber vervolgt: “Ik houd van China, maar niet van de Chinese regering. Veel van mijn collega-studenten denken er ook zo over. De Chinese overheid en ook veel Chinezen zijn nog steeds alleen bezig met de economische vooruitgang, met geld verdienen. Chinezen zijn wel slim, maar op een verkeerde manier. Bij het zakendoen proberen ze altijd financieel het onderste uit de kan te halen. Maar ondertussen wordt totaal niet gelet op de duurzaamheid van een project. Vaak worden grote woningbouwprojecten veel te snel uit de grond gestampt, geschat wordt dat een aanzienlijk deel van de huidige nieuwbouw maar twintig tot dertig jaar zal meegaan. Af en toe duikt er een verhaal op in de Chinese media hoe slecht sommige appartementencomplexen gebouwd zijn. Bijvoorbeeld is in Zunyi, in de arme provincie Guizhou, zo’n complex in elkaar gestort waarbij enkele mensen om het leven kwamen. Dat hadden er overigens tientallen kunnen zijn, een oplettende man in het complex heeft de meeste bewoners nog tijdig kunnen waarschuwen dat het complex op instorten stond.”

*Amber geeft voorkeur aan publicatie van dit verhaal onder haar Engelse naam
Guido van Oss is hoofdredacteur van het kwartaaltijdschrift China Nu

Share and Enjoy:
  • Print
  • email
  • Google Bookmarks
  • Facebook
  • Twitter
  • Hyves
  • LinkedIn
  • NuJIJ
  • eKudos
  • MySpace
  • del.icio.us
 

Nieuwste verhalen in categorie Reportages en Achtergrond

 

1 reactie

 
 
 
 

Nieuws