Een analfabeet in Japan

 

Over Japan, vanuit de beginner’s blik geschreven, is een prachtig boek vol met fraaie foto’s verschenen: Een analfabeet in Japan. Een publicatie van de Vlaamse fotograaf Michiel Hendryckx. Dit boek is gratis te downloaden en geeft een fraai inkijkje in de cultuur en natuur van het land. Verschijnselen als theeceremonies, de grote rol van godsdienst en de enorme punctualiteit van Japanners worden op treffende wijze beschreven.

Wat ruimte binnenshuis betreft, is zowat alles klein en verfijnd in Japan, stelt de schrijver. Hij werpt de vraag op of net als voor dieren, ook voor mensen er niet minimale afmetingen om in te kunnen leven moeten gelden. De kleine ruimtes zijn weliswaar vaak claustrofobisch beangstigend, ze leiden wel tot een geringe ecologische voetafdruk. Hendryckx koos er bewust voor vooral in een beperkt gebied van Japan te verblijven. Met weinig woorden slaagt hij erin een redelijk volledig beeld te geven van onderwerpen die een beginnend toerist in Japan zullen bezighouden op gebied van zowel natuur als cultuur.

SERENE RUST

Japan staat bij ons vooral bekend vanwege de drukke, in beton gegoten steden, vol neonlichten in de nachtelijke uren. Maar de schrijver neemt ons mee naar afgelegen natuurgebieden. In de uitgestrekte bergen zul je nauwelijks gastenverblijven vinden. Wel kun je op uiterst afgelegen plekken tempels aantreffen. Die stralen daar, omringd door prachtig in cultuur gebrachte natuur (de befaamde Japanse tuinen), een serene rust uit. Het land is volgens Hendryckx sowieso doordrongen van religie. Hij fotografeerde een aantal gelovigen die lange pelgrimstochten door het uitgestrekte eilandenrijk afleggen. Verder kom je in al die berggebieden meestal niets of niemand tegen en dat kan voor ons als westerlingen soms best beangstigend zijn, schrijft Hendryckx : “Hoe overbevolkt de valleien zijn, in de bergen woont niemand. Buiten de kloosters is er niets. Geen koffiehuis, geen benzinestation, alleen natuur. Beangstigende natuur. Het gebergte is niet eens hoog, maar de grilligheid van hellingen, honderden watervallen en diepe kloven is zo overweldigend dat ik er stil, soms bang van word. Zeker als ik hoog in de bergen in een dondervlaag terecht kom. Het gekletter van de inslagen is van een hallucinante grootsheid.”

 THEECEREMONIES

De meeste Japanners zijn weliswaar gelovig, maar ze gaan volgens de schrijver buitengewoon praktisch met hun geloof om: een geboorte gaat meestal gepaard met shinto-rituelen (een natuurgeloof) , maar even zo vrolijk ondergaat dezelfde gelovige boeddhistische rituelen bij zijn dood. Trouwens ook de monniken zijn weinig principieel. Zij draaien hun hand er niet voor om religie en commercie stevig met elkaar te vermengen. Hendryckx beschrijft hoe de befaamde theeceremonies van het land bestaan uit een eindeloze reeks van rituelen. Het bijzondere is volgens hem dat ondanks alle formaliteiten er alle ruimte is om gezellig te keuvelen en elkaar te ontmoeten.

FORMELE NAUWKEURIGHEID

In het openbaar vervoer is de sfeer dan weer uitermate ernstig: men zegt niets tegen elkaar, treinen worden tijdens de spitsuren volgepropt en alles rijdt vrijwel stipt op tijd. Op werkdagen loopt bijna iedereen in formele werkkleding rond. Voor westerlingen zijn er ook meevallers in het mysterieuze, ontoegankelijke en vaak zo formele land. Wie naast verse vis en veel groenten ook eens wat anders wil eten, hoeft niet helemaal af te zien: gebak en kaas zijn er van prima kwaliteit.

MODERN VERSUS TRADITIONEEL

Wat techniek betreft, ontdekte Hendryckx tot zijn eigen verbazing dat ultramoderne vindingen een parallel bestaan kennen naast zeer traditionele gebruiksvoorwerpen. Wasmachines zijn bijvoorbeeld ouderwets en wassen uitsluitend met koud water, aanzienlijk milieuvriendelijker dus dan bij ons, en afwasmachines lijken er nauwelijks voor te komen. Maar zelfs in een afgelegen herberg op het platteland kun je plotseling een supermodern toilet aantreffen.

PUNCTUEEL

Japan is ook het land van de punctualiteit. Regenbuien komen nogal eens voor, maar het ‘voordeel’ is dat ze zeer accuraat worden voorspeld. Japanners proberen het verder zo te regelen dat ze altijd precies op tijd op een afspraak zijn. Hendrickx reisde zelf met een Honda Gyro Canopy door het land, een overdekte scooter. Maar vooral verbleef hij in Wakayama, een stadje met zo’n 250.000 inwoners vlakbij de bekendere stad Osaka, dat dan weer vlakbij de eeuwenoude stad Kyoto ligt.

In zijn inleiding laat Hendrickx weten dat de westerling die beweert Japan te kennen ‘dom en verwaand’ is. Wat daar ook van zij, zelf schrijft hij pretentieloos vanuit de beginner’s blik over Japan en doet dat zeer verdienstelijk. Met weinig woorden weet hij allerlei typisch Japanse fenomenen goed te beschrijven. Van oorsprong is Hendrickx fotograaf. Het aantal pagina’s tekst in het boek is erg beperkt, foto’s voeren logischerwijze de boventoon. Dat stoort geenszins.

Maar door de beperkte ruimte, en ook de beperkte tijd dat Hendrickx in Japan verbleef (zes weken), komen een aantal, vooral moderne, cultuurverschijnselen niet aan bod. Zo lezen we niets over het uitgaansleven, J-pop, Cosplay, de schattigheidcultuur (Kawaii, Hello Kitty) en andere modieuze ontwikkelingen (Japanse fashion, Harajuku-meisjes). Beschrijving van deze jongerencultuur zou het boek, zowel wat tekst maar ook wat foto’s betreft, kleurrijker hebben gemaakt. Dat neemt niet weg dat fotograaf Hendrickx zichzelf met dit boek tevens als een begaafd schrijver heeft neergezet.

Het boek Een analfabeet in Japan kan gratis worden gedownload via http://gratis-boek.nl/michiel-hendryckx-een-analfabeet-in-japan/

Share and Enjoy:
  • Print
  • email
  • Google Bookmarks
  • Facebook
  • Twitter
  • Hyves
  • LinkedIn
  • NuJIJ
  • eKudos
  • MySpace
  • del.icio.us
 

Nieuwste verhalen in categorie Recensies

 

Geen reacties

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

 

 

 
 
 
 

En dan nog dit