Hello my Friend

Word je in Thailand, (is meestal een man) in een toeristengebied door een Hello my Friend aangesproken? Dan moeten meteen alle alarmbellen afgaan. Die drie woorden zetten bij mij in ieder geval na al die jaren nog steeds de nekharen overeind en brengen mijn adrenalinegehalte in een paar seconden naar recordhoogte.

Hello My Friend

Foto: Sifaa.nl

Door Bert Vos

Bedenk dat Aziaten nooit zomaar op straat een praatje met je aangaan. Alleen als ze iets van je willen en dat gaat meestal ten koste van jou. Eerst krijg je de gebruikelijke openingszinnen: Where you come from, What is your name, What hotel, First time en How long you stay here? En dan komt de Aziatische aap uit de mouw. Zonder uitzondering. Hieronder een paar voorbeelden.

Patpong

Je loopt door het rosse buurtje Patpong nadat je eerst de aangrenzende marktkramen bezocht hebt. Een netgeklede Hello my Friend spreekt je aan. Alone? Nice show, starts now. Please, come in. Cheap prices. Ach ja denk je, waarom niet, en je gaat via een trap een donkere ruimte in (dan weet je al genoeg.) Luide muziek, een paar schaars geklede paaldanseressen en twee verdwaalde Japanners aan de bar. Je kijkt, verveelt je, drinkt twee biertjes, bestelt een colaatje voor het barmeisje dat Noi heet en dan wil je afrekenen. 6.000 baht (150 euro.) Want je hebt met het meisje gesproken. Als je weigert word je bedreigd door een paar potige Thai die je de weg blokkeren. Dit is echter alleen in besloten clubs, niet in de open bierbarren.

Nepmonnik en Tuk Tuks

Hello my Friend

Foto: Michael Klinkhamer/Phnom Penh

Monniken bedelen niet. Maar Hello My Friend in zijn oranje gewaad en kale hoofd houd je aan, prevelt iets en hangt een ketting om je nek. Alles binnen tien seconden. Daarna duwt hij glimlachend een bedelnap onder je neus. For donation, zegt hij vriendelijk. Niet bepaalt het gedrag dat je van een boeddhistische monnik verwacht. Het is dan ook niet echt, maar fake. Als je niets geeft worden ze boos en eisen de ketting terug. Een echte volger van Boeddha zal altijd geld weigeren, ook als je het aanbiedt. Eentje die erom vraagt is een oplichter.

Een Hello My Friend zit in zijn tuk tuk als jij voorbij wandelt en maakt een praatje met je. Dan na de openingszinnen: Trip voor 20 bath? Sightseeing? Dat is leuk, denk je. Beu van de hitte en het geloop neem je plaats. En dan krijg je een duizelingwekkende urenlange rondtour. Langs kleding, sieraden, goud, souvenirs en lederwaren. En word je murw gepusht om iets te kopen zodat Hello My Friend zijn commissie opstrijkt. Ook zullen sommige tuktuk-drivers jou ervan willen overtuigen dat het een ‘boeddhistday’ of ‘holiday’ is. En dus is alles gesloten, wanneer je als bestemming een bezienswaardigheid noemt. Is natuurlijk niet waar. Alles is elke dag open.

Drugs

Een zeer gevaarlijke Hello My Friend is die zijn openingspraatje afraffelt en jou ineens toefluistert dat hij ook drugs verkoopt. Please my friend, what you want? De alarmbellen moeten nu kerkklokken worden. Nooit op ingaan, dus! En doorlopen.

En dan is er nog de ‘Hello My friend, die zich voordoet als politieagent of beveiligingsman. Vaak in een ‘uniform’ en wat vage emblemen op de mouw. Je bent dan wel zijn vriend maar hij wil graag in je portemonnee kijken om te zien of je vals geld hebt. Voor je eigen bestwil. Niet doen. Want hij gaat er met je geld vandoor. Mag ik je paspoort zien, vraagt hij? Kan ik er daar ook mee vandoor. Nee hoor, dat heb je in je hotel, zeg je dan.

Tips

Tip een: Altijd blijven lachen, niet boos worden. Dat werkt tegen je. Het spel meespelen zonder jezelf te verliezen, op je hoede blijven. Tip twee: Nooit meegaan in een afgesloten ruimte waar je geen vluchtroutes hebt. Tip drie: Meteen afweren als een Hello My Friend je iets wil opdringen zoals die nep-monnik en niet betalen. Tip vier: Tuktukdrivers moet je niet serieus nemen en een goedkope tour voor omgerekend vijftig cent bestaat niet.

Tip vijf: Drugs? Uit de buurt blijven. Maken dat je wegkomt, negeren wat er gezegd wordt. Tip zes: Laten kijken in je portemonnee of moneybag? Altijd weigeren of doen dat je het niet begrijpt. Tip zeven: Als je twijfelt of iemand die je paspoort wil zien wel een agent is, dan stel voor om met hem naar het politiebureau te gaan. Of dreig de politie te bellen. Druipen ze meteen af.

Share and Enjoy:
  • Print
  • email
  • Google Bookmarks
  • Facebook
  • Twitter
  • Hyves
  • LinkedIn
  • NuJIJ
  • eKudos
  • MySpace
  • del.icio.us
 

Nieuwste verhalen in categorie Bert Vos

 

1 reactie

  • Edward

    Haha, erg goed Bert, herkenbaar! Die donkere ruimte op de bovenverdieping bij Patpong in de buurt (zijstraatje ergens, niet langs de hoofdstraat) heb ik in mijn beginjaren ook eens meegemaakt. Toen ze dat bedrag noemden werd ik woest. En dreigde linea recta naar de toeristenpolitie te lopen om de tent aan te geven. Vroeg naar de eigenaar. Resultaat: ik mocht weg zonder betalen. Die tuk-tuks krijgen al commissie als ze je bij zo’n juwelenzaak afleveren. Je hoeft geeneens wat te kopen. Daarom is hun prijs zo laag. Overigens kun je er ‘misbruik’ van maken door vantevoren duidelijk te maken waar je per se heen wilt, welke tempel bijvoorbeeld. Dan brengt die tuk-tuk je daar wel naartoe, zo slecht zijn ze niet. Als ‘tegenprestatie’ help je hem dan om bij wat zaakjes langs te gaan zonder wat te kopen, zodat hij zijn commissie kan opstrijken en jij voor weinig geld zijn tuk-tuk kunt huren. Je moet dan wel over genoeg tijd beschikken natuurlijk, maar is best grappig.

 
 
 
 

Nieuws