Tien dagen in Noord-Korea

Een retourtje Noord-Korea. Dat kan natuurlijk niet. Maar je zou bijna de indruk krijgen als je de lezing van Ans Beijens uit Helvoirt hoort. Zij vertelt enthousiast over de tien dagen in Noord-Korea toen ze daar rondreisde. In gezelschap van zes Nederlanders en voortdurend begeleid door twee gidsen.

Noord-Korea

Vanuit de trein en later tijdens bustripjes ving Beijens een glimp op van de armoede op het platteland. “Vanwege benzineschaarste is er nauwelijks sprake van mechanisatie. Je ziet veel mensen op de velden, bewerking van het land gebeurt grotendeels met ossen en handenarbeid.”

Pyongyang

Beijens raakte onder de indruk van de hoofdstad Pyongyang. “Die zag er tegen mijn verwachtingen in redelijk welvarend uit. Veel hoge gebouwen, moderne architectuur en vrolijke mensen. Op de begane grond van deze gebouwen zagen we in elk geval kantoren. Er wordt beweerd dat veel hoogbouw leegstaat. Reclame tref je nergens aan, alleen maar propaganda voor het regime. Iedereen in de hoofdstad lijkt voldoende eten en drinken te hebben maar veel luxe consumentengoederen zie je verder niet. Het salaris van de Noord-Koreanen is gering, daar staat tegenover dat huisvesting, onderwijs en zorg gratis zijn. De verkeerswegen zijn door een nijpend olietekort wel erg leeg. Veel Koreanen leggen enorme afstanden te voet of per fiets af.”

Noord-Korea

Restaurant Noord-Korea

Het hotel waarin Beijens verbleef was zeer luxueus. “Op de 44e verdieping van ons hotel zagen we alle windrichtingen aan ons voorbij trekken. Aanvankelijk hadden we het niet in de gaten, maar tijdens het etentje, dat exact een uur duurde, draait het restaurant precies een keer om zijn as. Veel Koreaanse gasten telde het restaurant echter niet. Op ongeveer 2,5 uur rijden van Pyongyang ligt de prachtige berg Mt Myohyang. De berg was jarenlang een belangrijke Boeddhistische plek met veel tempels. Op, en deels in, de berg is het International Friendship Exhibition Centre gebouwd. Hier zagen we een expositie van alle geschenken die het regime heeft gekregen van buitenlandse mogendheden. Van theelepeltjes tot bankstellen tot een gepantserde treinwagon. De boodschap die men hiermee naar het Koreaanse volk wil afgeven is dat hun leiders populair zijn in de wereld.  De echtheid van alles is ook hier niet te controleren.”

 

Noord-Korea

“Verder bezochten we een coöperatieve boerderij in Chongsanri. Hoewel het coöperatieve karakter niet direct zichtbaar was en ook niet werd duidelijk gemaakt, zag je er wel een iets modernere landbouwontwikkeling dan hetgeen je verder op het platteland aantrof. Ook mochten we in een soort Evoluon, gebouwd in de vorm van een atoom, het Sci Tech complex, alle indrukwekkende hightech waar het land over beschikt, bewonderen. Verder deden we het Kumsusan-palace of the Sun aan. Een uit meerdere gebouwen bestaand, mausoleum waar de overleden leiders Kim Il Sung en Kim Jong Il liggen opgebaard.  De honderden meters lange gangen met fotogalerij en zalen met onderscheidingen maken een enorme indruk op de bezoekers.”

Koreaanse won

De winkels die Beijens bezocht lieten een normale indruk op haar achter. “Als westerling mochten we slechts eenmaal met lokale munt betalen. In deze winkel bevond zich een klein wisselkantoortje. Een paar Koreaanse won heb ik als souvenir bewaard. Er werd bij de douane niet naar gevraagd, maar anders moet je zeer nadrukkelijk aangeven dat je ze slechts als souvenir meeneemt. Overigens is het belangrijk om te beseffen dat alle lectuur die je op de heenweg bij je had ook op de terugweg in je bagage aanwezig moet zijn.” Prachtig vond Beijens de ondergrondse. “Pyongyang heeft een zeer uitvoerig metronetwerk, de stations zijn wonderschoon gedecoreerd, waarbij standbeelden van de Kims uiteraard niet ontbreken. Wel sta je eindeloos op roltrappen, want het netwerk ligt uit veiligheidsoverwegingen maar liefst honderd meter onder de grond.”

Noord-Korea

Kim-dynasty

Alom worden de leiders van het land vereerd. “De Kim-dynastie is als een religie. Daarbij is Kim Il-sung grondlegger van de zogenaamde Juche-leer die iedereen in het land moet aanhangen. Uitgangspunt van deze leer is dat de ‘Grote Leider’ als een ‘vaderfiguur’ voor het volk is en het volk leidt. Zoals we weten is het oppassen geblazen met afbeeldingen van de ‘Grote Leiders’. Zij mogen alleen van top tot teen gefotografeerd worden. Ook mag je hun afbeeldingen niet dubbelvouwen. Standbeelden worden door de Koreanen massaal bezocht, altijd netjes gekleed, de vrouwen zelfs meestal in traditionele klederdracht. Overigens zijn er ook veel beelden met hamer, sikkel en penseel. Die drukken de drie klassen uit: arbeiders, boeren en intellectuelen. Op de pleinen zijn vaak massale dansevenementen, die zijn prachtig om te zien.”

Noord-Korea

Beijens is behoorlijk enthousiast over de unieke reiservaring die ze heeft beleefd, maar minpunten waren er ook. Bij de toeristische attracties in het hypermoderne door Italianen ontworpen Kaeson Fun Fair Park stonden Koreanen in grote getale uren te wachten. Maar als buitenlanders mochten wij voor en als we de attractie verlieten werd er bovendien nog voor ons geklapt ook. Dan voelde ik me erg opgelaten.”

Erg bekeken voelde ze zich ook tijdens een tocht naar de Demilitarized Zone. Een strook tussen Noord- en Zuid-Korea over de volle lengte van het schiereiland. Vier kilometer breedte die beschouwd wordt als niemandsland. “Daar moesten we enkele minuten door een haag lopen. Dat ervoer ik als tamelijk vernederend. Ik had overigens wel een pak sigaretten meegenomen om in de barakken die op de grens staan te kunnen worden vereeuwigd met een van de militairen. Maar helaas mochten we de barakken niet in.”

Begrensd door gidsen

Op geen enkel moment was sprake van normale bewegingsvrijheid voor westerse toeristen. “Binnen ons hotel konden we onze gang gaan maar zodra we naar buiten wilden kon dat niet zonder gids. Ook in een park, die zien er overigens prachtig uit, wordt door de gidsen goed in de gaten gehouden dat je als groep bij elkaar blijft. Hoe klein de groep ook is: er zijn altijd twee gidsen, omdat ze bovendien elkaar moeten controleren. Als je iets wil fotograferen moet je steeds om toestemming vragen. Antwoorden van de gidsen op onze vragen waren kort of ontwijkend en een open gesprek over de situatie in het land is ondenkbaar. Gesprekken worden bovendien snel geleid naar alle weldaden van de grote leider. Heel kort hebben we een ouder echtpaar kunnen spreken dat redelijk Engels sprak. Contact via internet en mobieltje kun je vergeten. Er is wel intranet aanwezig.”

 

 

Reisadvies Noord-Korea

Dit voorjaar was er nog geen sprake van een negatief reisadvies. Inmiddels zijn de internationale spanningen rondom de proeven met kernraketten opgelopen. Daarom luidt het officiële reisadvies het land alleen te bezoeken als daartoe een noodzaak aanwezig is.

Share and Enjoy:
  • Print
  • email
  • Google Bookmarks
  • Facebook
  • Twitter
  • Hyves
  • LinkedIn
  • NuJIJ
  • eKudos
  • MySpace
  • del.icio.us
 

Nieuwste verhalen in categorie Noord-Korea

 

1 reactie

  • Het is natuurlijk een triest land, maar wel erg leuk om dit reisverslag te lezen, want zoveel mensen kunnen je het niet navertellen. Berthy

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 

 

 
 
 
 

En dan nog dit