Op zoek naar de grootste spin ter wereld

Hij is zo groot als een pizza. Zo groot als een flink dinerbord. Het lichaam is relatief klein, met een enkel lichtgevend oog, maar de acht poten strekken zich uit tot in het schier oneindige. Onbedoeld laat ik hem schrikken door te dichtbij te komen met mijn camera. Als een paard galoppeert hij weg over de rotswand. Hij staat bekend als agressief en razendsnel. Een spin zonder web die zijn prooi vangt, simpelweg door er heel hard achteraan te rennen. Eindelijk heb ik hem gevonden. De Giant Huntsman. Ook bekend als de Heteropoda Maxima. De grootste spin ter wereld.

 

Spin Laos

Giant Huntsman

Door Michiel Kroesbergen

Ik heb geen idee waar ik moet zoeken wanneer ik op m’n uit Thailand meegesmokkelde rode stadsscootertje Vientiane richting het oosten verlaat. Paksane, Pak Kading, Thakhek. Vervolgens zak ik helemaal af naar het zuiden. Onderweg duik ik elke grot in die ik tegenkom. Ik vind vleermuizen, vreemdgekleurde kikkers, zilverkleurige geharnaste duizendpoten. Een grot vol met miljoenen langpootspinnen die zich in grote kluwen voortrollen. Alles kom ik tegen, behalve mijn Heteropoda Maxima.

Grot Laos

Terug in Thakhek waag ik me nog eens aan google. De Duitse wetenschapper Peter Jäger heeft de reuzenspin in 2001 ontdekt. Onder begeleiding van enkele lokale gidsen, ergens in een grot in Laos. Weer vind ik dat de spin zich in de provincie Kammong moet bevinden. Dat is hier. Maar dan kom ik een artikel tegen waarin ook specifiekere plekken worden genoemd Drie dorpjes. Daar zouden de bewuste grotten vlakbij moeten zijn. Ban Tham, Ban Kouan Pha Van en Ban Na Kay Khia. Ik zoek in Google Maps en in mijn vaste offline navigator Sygic. Ban Tham wordt genoemd als plaats in Thailand. Ook Ban Kouan Pha Van is niet te vinden in Laos. Bij de derde en laatste plek heb ik meer geluk. Dat dorp wordt gevonden door de navigatie. Sterker: het is op slechts 20 kilometer van Thakhek! Ik bewaar de plek op Sygic en besluit de volgende ochtend te gaan zoeken.

Na een klein half uurtje rijden over een verharde weg sla ik rechtsaf een zandpad op richting Ban Na Kay Khia. Ban betekent dorp. Harder dan twintig lukt niet. Mijn gladde scooterbandjes glijden regelmatig weg. Volgens Sygic nog een dikke kilometer te gaan moet ik linksaf slaan. Er staat zowaar een blauw wegwijsbordje met daarop ongeveer de naam van het dorp dat ik zoek. Plaatsnamen worden per definitie op elke plek anders gespeld. Dat houdt het spannend.

Spin

In de verte zie ik wat het dorp zou moeten zijn. Een lange rechte weg die als oprit dient. Zand. Ik passeer een vrouw op een fiets. Ze draagt een brede hoed tegen de zon. Ik stop en vraag haar in het Engels naar mijn spin. Ze lacht wat. Vervolgens doe ik met handen en voeten een spin na. Nu lacht ze nog veel harder. Ze begrijpt er niets van. Direct achter het dorp steekt een eenzame berg uit het landschap omhoog. Eigenlijk meer een rots, maar dan een flinke. De vlakte er omheen bestaat uit landbouwgrond. Ik rijd het dorp binnen.

Toeristen

Een hond ligt roerloos in de vorm van een steen midden op het pad en pas op het laatste moment zie ik dat het een hond is. Ook de rondrennende kippen kan ik nauwelijks ontwijken. Onder een hut op palen zitten vijf vrouwen die me aanstaren en niet reageren op mijn “Sabaidee!”. Hier komen geen toeristen. Hier heeft niemand iets te zoeken. De spreekwoordelijke vriendelijkheid van Laotianen is hier ver te zoeken. Hier hebben ze niet om gevraagd. Ik keer weer om naar het begin van het dorp. Daar zitten twee heren en een dame iets dat op een landkaart lijkt, te bestuderen. Ik doe nogmaals een spin na. Een hele grote. Met mijn vingers geef ik acht poten aan. Dit zou het duidelijker moeten maken, denk ik. Eén van de mannen staat enthousiast op en begint samen met mij een spin na te doen. Ook zijn hand rent als een malle over het zand. “Spider spider,” roep ik en hij herhaalt mij. Hij zou waarschijnlijk alles herhalen wat ik zeg.

Bergrots

Er zit niets anders op dan zelf maar te gaan zoeken. Het is inmiddels bloedheet. Ik heb mijn scooter geparkeerd en strompel door de velden. Zo nu en dan passeer ik een koe of een varken. Hoog in een boom zit een local takken af te snijden. De koeien loeien om elkaar te waarschuwen dat ik eraan kom. Ook een local op een trekker wordt er door gealarmeerd en hij probeert mij van zijn veld te jagen. Ik laat mij wegjagen, maar dan wel de door mij gewenste kant op: richting de berg! Bij de bergrots aangekomen wacht mij een nieuwe uitdaging. Als een slotgracht ligt er een water in de weg. Nergens een brug of andere doorgang door het water te zien. Er zit niets anders op dan door het stroompje te waden. Ik ben nu zo ver gekomen…

Mijnen

Het water is troebel en de ondergrond is modder. Ik zak weg en sta op sommige plekken tot halfweg mijn dijen in het water. Het geeft niet. Aan de andere kant wacht mijn doel. Terwijl ik in het water sta hoor ik vlak na elkaar twee enorme knallen. Jagende locals? Of ontploffende mijnen die hier lang geleden door de Amerikanen zijn achtergelaten? In de verte hoor ik direct na de knallen luid gelach. Ik voel de zon branden op mijn schouders. Een paar meter naast mij plonst er iets groots in het water. Ik zie niets. Heelhuids bereik ik de overkant. Ik hoef alleen nog maar de juiste grot te zoeken.

Spin Laos

Giant Huntsman

En daar zijn ze dan. Het is de vierde gotingang die ik probeer. Hierbinnen is het pikzwart. Ik ben helemaal alleen. Het water staat tot mijn enkels. Ik heb mijn slippers uitgetrokken en achtergelaten bij de ingang van de grot. In de verte zie ik hoog tegen de grotwanden oogjes blinken. Het is het enige licht dat weerkaatst. Een vleermuis schrikt van mij en vlucht de grot uit, rakelings langs mijn voorhoofd. Ik kijk hem in het voorbijgaan recht in de ogen. Hij is niet waarvoor ik hier kom. Wanneer ik zo diep in de grot ben dat er geen licht van buiten meer doorkomt zie ik mijn eerste gigant. Tegen de rotswand aangeplakt. De doorgang is hier zo smal dat ik niet anders kan dan vlak langs hem lopen. Ik schamp hem zo goed als, met mijn schouder. Onbedoeld laat ik hem schrikken door te dichtbij te komen met mijn camera. Als een paard galoppeert hij weg over de rotswand. Hij is razendsnel. De Giant Huntsman. Missie volbracht!

Jachtkrabspin

Giant Huntsman, oftewel Heteropoda Maxima. Alleen te vinden in Centraal Laos. Jachtkrabspin die leeft van insecten en hagedissen. Woont in grotten vlakbij de ingang. Is het grote broertje van de veel bekendere Australische Huntsman. Bizar dat een dergelijk groot beest pas in 2001 ontdekt is. Ook wel weer begrijpelijk, want je hoeft niet bang te zijn dat je tijdens een bezoek aan Laos per ongeluk tegen deze spinnen aanloopt. Het kostte me uiteindelijk minimaal een week erg goed zoeken!

Share and Enjoy:
  • Print
  • email
  • Google Bookmarks
  • Facebook
  • Twitter
  • Hyves
  • LinkedIn
  • NuJIJ
  • eKudos
  • MySpace
  • del.icio.us
 

Nieuwste verhalen in categorie Laos

 

Geen reacties

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 

 

 
 
 
 

Nieuws