De nepmonikken van Phnom Penh

Ik zit tegen het vallen van de avond met een ijskoude Angkor bier voor een bar in Street 172 als ik ze zie aankomen. Twee mannen in een bruine pij. Monniken uit een klooster aan het einde van de weg denk ik. Maar in plaats van doorlopen zonder mij een blik waardig te gunnen, zijn deze wel heel erg vriendelijk. Als onze blikken elkaar kruisen stuift een van hen op mij af. Neemt mijn hand, prevelt wat, duwt een  kralenketting op mijn voorhoofd en bindt in een rappe beweging een touwtje om mijn pols. Dan diept hij een bedelnap onder zijn kleren vandaan en duwt die onder mijn neus. En dat alles in twintig seconden. Ik ben het slachtoffer van de nepmonniken van Phnom Penh.

 

nepmonniken

Tekst en foto’s door Bert Vos

Terwijl ik ontbijt en de krant lees staat hij, de Sorry Sir, ineens op het terras van mijn guesthouse, waar ik net het ontbijt gebruik en mij verdiep in de Khmer Times. Twee Russische toeristen geven hem verbouwereerd inderdaad een paar dollar. Ik waarschuw ze, maar ze kijken me als twee domme schapen aan. Bij een andere toerist vang hij echter bot en wordt ontvangen met een scheldkannonnade, waar ik nog een schepje bovenop doe. Heerlijk, zo’n scheldpartij bij je tostie terwijl de warmte zich als een deken over ons uitspreid. De bruine pij verdwijnt uit het zicht.

Backpackmeisje

Zo, denk je dan. Dat is opgelost. Maar nee hoor. Het Chinese mannetje staat er ’s avonds weer. Met een uitgespreken gezicht. Hij zoekt nu een backpackmeisje als slachtoffer en dwingt haar om iets te geven. Ze trekt zich steeds meer terug op de bank aan haar tafel. Hij buicht zich vervaarlijk over haar heen met een diepe blik. Ze schrikt zich helemaal wezenloos. Niemand reageert. Iedereen staart naar zijn eten of in zijn glas. Het jochie dat bedient spreekt hem aan, maar is duidelijk bang.

Nepmonnik

De nepmonnik, hij draagt een spijkerbroek onder zijn pij, en gympen, denkt te triomferen. Maar ik heb genoeg gezien. Ik sta op en klop hem op de schouder. Het eerste wat de man doet is grijnzen en de bedelnap toesteken. Hij herkent mij niet eens. Als een volleerd ex-woonbegeleider met verstandelijk gehandicapten pak ik hem dusdanig aan arm en nek vast dat hij niets kan en zet hem van het terras af. Dan pas beseft de oplichter wat er gebeurt. Hij draait een kwartslag om en schreeuwt iets van ‘Hoewei’ met een van woede vertrokken gezicht.

Applaus

Dan komt het personeel in actie en verspert hem de toegang. Terwijl ik het applaus in ontvangst neem vervolg ik mijn maaltijd en krijg van de baas een heerlijk getapt biertje aangeboden. De ‘monnik’ is bij het pension niet meer gesignaleerd.

Echte monnik

Zoals op de foto’s te zien hebben echte monniken een oranje pij, dragen ze sandalen, geen jeans en wat ze al helemaal niet doen is: bedelen voor geld.

Share and Enjoy:
  • Print
  • email
  • Google Bookmarks
  • Facebook
  • Twitter
  • Hyves
  • LinkedIn
  • NuJIJ
  • eKudos
  • MySpace
  • del.icio.us
 

Nieuwste verhalen in categorie Cambodja

 

Geen reacties

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 

 

 
 
 
 

Nieuws