‘Geen verhaallijn in First they killed my father’

Sindskort een paar dagen op Netflix. De lang aangekondigde film van Angelina Jolie over de gebeurtenissen in de Khmer Rouge periode in Cambodja: First They Killed My Father. We volgen het meisje Loung Ung, auteur van het gelijknamige boek waar de film op gebaseerd is, gedurende deze bijna vier jaar. We zien hoe ze familieleden kwijt raakt, we zien hoe ze aan het werk gezet wordt in een strafkamp, we zien hoe ze wordt opgeleid tot kindsoldaat. We zien (en horen) heel veel, maar een verhaallijn blijft uit.

Door Michiel Kroesbergen

Over bijvoorbeeld de Tweede Wereldoorlog is zoveel algemeen bekend en zijn al zoveel films gemaakt dat je een verhaal kunt maken binnen die bekende kaders. Nadeel voor een film over de Khmer Rouge periode is dat je heel veel moet uitleggen om het voor een breed, internationaal publiek toegankelijk te maken. In ‘First they killed my father’ gaat daar veel tijd aan verloren en lukt het ook niet helemaal. Inhoudelijk klopt het allemaal met de geschiedenis zoals die algemeen geaccepteerd is. Een feitelijk correcte film zogezegd. Maar tegelijkertijd vraag ik me af of iemand die via deze film voor het eerst in aanraking komt met deze geschiedenis überhaupt kan volgen wat er gebeurt.

Dialoog

Dat komt vooral omdat het een erg stille film is. Er is nauwelijks dialoog, er is geen voice-over die gebeurtenissen becommentarieert, er verschijnen geen teksten in beeld die dingen duiden. Voorbeeld: aan het eind van de film vinden er gevechten plaats en ik ga er maar vanuit dat dit eind 1978, begin 1979 is en dan ga ik er ook maar vanuit dat dit tussen de Khmer Rouge en Vietnam is, vlak voor Vietnam het land ‘bevrijdde’. Maar het is nergens uit af te leiden.

Een beeld zegt meer dan duizend woorden, maar in dit geval zeggen de beelden alleen niet genoeg. Zoals gezegd, een verhaallijn ontbreekt. En daardoor ook het drama. Het ziet er allemaal schitterend uit, de landschappen, de Aziatische luchten, de kostuums, maar invoelen is er niet bij. Het is alsof je een toevallige voorbijganger bent in het Cambodja van de jaren ‘70 en het allemaal ziet gebeuren, maar geen idee hebt van wát er dan precies gebeurt. Het glijdt allemaal emotieloos voorbij.

The Missing Picture

Mijn persoonlijke tip: sla deze film over en kijk in plaats daarvan ‘The Missing Picture’! Een film van de beroemde Cambodjaanse filmmaker Rithy Panh, die op originele wijze (met behulp van zelfgemaakte kleipoppetjes!) de aangrijpende geschiedenis vertelt. Nu maar hopen dat die film uit 2013 ook ooit nog op Netflix verschijnt.

Share and Enjoy:
  • Print
  • email
  • Google Bookmarks
  • Facebook
  • Twitter
  • Hyves
  • LinkedIn
  • NuJIJ
  • eKudos
  • MySpace
  • del.icio.us
 

Nieuwste verhalen in categorie Cambodja

 

1 reactie

  • Bart Kwantes

    Met alleen de film te bekijken en dan te denken dat je een volledig beeld kunt krijgen van de geschiedenis ga je het niet redden. De film is een aanvulling op en goed geproduceerd. Als je meer verdieping zoekt en een meer completer beeld wil krijgen zul je bijvoorbeeld ook het boek van Loung Ung moeten lezen, je inlezen op internet, S21 en The Killing Fields moeten bezoeken.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 

 

 
 
 
 

Nieuws